KIM JESTEŚMY?

ZUCHY

zuch-fot-pawel-szelagWstępując do najmłodszej grupy wiekowej Związku Harcerstwa Polskiego dziecko staje się zuchem. Tak nazywa się pierwszy pion metodyczny w procesie wychowawczym ZHP.  Zrzesza on dzieci w wieku 6 – 9 lat.

Jest to odpowiednik nauczania wczesnoszkolnego. Zuch zaczyna swoją przygodę w gromadzie zuchowej, której przewodzi Drużynowy – wódz zuchowy, a wspierają go w tej misji podlegli jemu przyboczni. Głównym zajęciem, jakie podczas zbiórek gromady maja zuchy, jest zabawa (w kogoś lub coś). Wówczas dzieci angażują się wspólnie wykonując zadania związane z tematyką zabawy. Rozwijają przy tym swoją wyobraźnię, kształtują charakter, rozwijają umiejętności jednocześnie integrując się we wspólnym działaniu. Zuchy realizują swoje zadania w małych zespołach zwanych szóstkami. Działania te w odróżnieniu od pozostałych poziomów wiekowych są realizowane w trakcie zbiórek gromady i zawsze pod okiem przygotowanego do funkcji drużynowego i jego przybocznych. Program pracy gromady powinien odpowiadać na specyficzną dla tego wieku ciekawość otaczającego świata oraz krótką koncentracją na jednym temacie. Uwzględnia on przede wszystkim potrzeby zuchów, program sprawności zespołowych i indywidualnych, zadania gwiazdek zuchowych.

HARCERZE

harcerz-pawel-szelagHarcerzem staje się dziecko w wieku 10 – 12 lat, które wstąpi do drużyny harcerskiej (przechodząc z gromady zuchowej lub wstępując bezpośrednio) i zostanie poddane próbie harcerza trwającej zwykle 3 – 6 miesięcy. Pomyślne zakończenie takiej próby zwieńczone zostaje złożeniem przyrzeczenia harcerskiego i wręczeniem krzyża harcerskiego. W trakcie próby harcerza dziecko zapoznawane jest z podstawami wychowania harcerskiego opartymi na przyrzeczeniu i Prawie harcerskim.

Idea uczenia w działaniu jest realizowana w oparciu o najbardziej charakterystyczną formę pracy drużyny harcerskiej jaką jest gra. Istotą gry jest współzawodnictwo. Uczestnicząc w grze harcerki i harcerze poznają swoje możliwości, zdobywają nowe umiejętności, kształtują charakter i uczą się współdziałać z innymi.

HARCERZE STARSI

3.harcerz-starszy-fot.-pawel-szelag-1Harcerze starsi to ta grupa wiekowa, którą dorośli zwykli nazywać młodzieżą. Przedział wiekowy tej grupy to: 13 – 15 lat.

Jest to bardzo charakterystyczna grupa, gdyż to właśnie w tym wieku zachodzi proces dojrzewania. Dlatego program pracy drużyny starszoharcerskiej skierowany jest na realizacje naturalnej potrzeby młodzieży jaką jest poszukiwanie. Poszukiwanie polegające na przewartościowaniu dotychczasowego sposobu patrzenia na świat i autorytety. W swojej pracy o programie decyduje Rada drużyny przy wsparciu Drużynowego. Harcerze starsi to najczęściej (jeszcze do niedawna) harcerze, którzy mają za sobą przygodę w drużynie harcerskiej. Jednak nierzadko zdarzają się osoby zaczynające swoją przygodę z harcerstwem od drużyny starszoharcerskiej.

WĘDROWNICY

harcerze-wedrownik-fot-pawel-szelagOstatnim etapem procesu wychowawczego ZHP jest wędrownik. To człowiek znajdujący się w przedziale wiekowym 16 – 25 lat.

Jak nietrudno się domyślić, wiek ten obejmuje czas trwania nauki w szkole średniej oraz wyższej. To już najczęściej świadomy wchodzący w dorosłość człowiek. W tym czasie wędrownik znajduje się na etapie świadomej deklaracji podjęcia służby na konkretnym polu społecznym.

Wędrownicy kładą nacisk na samodoskonalenie poprzez zdobywanie uprawnień państwowych, odznak i sprawności mistrzowskich. Podstawowymi filarami pracy metodycznej tej grupy wiekowej są: Praca nad sobą objawiająca się takimi aspektami jak: siła ciała, siła ducha i siła rozumu. Poza tym: Poszukiwanie swego miejsca w społeczeństwie i wspomniana już wcześniej służba.

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress